خانه کاژه

حالا، کاژه

رگ و پی‌ این خانه چنان میل به زندگی داشته که رکود سی ساله نتوانسته از پا درش بیاورد. تن به نابودی و ویرانی نداده. زخم‌خورده و دل‌شکسته سختی روزگار را تاب آورده تا برسد به امروز و بشود خانه‌ی کاژه؛ سرای امنیت و آرامش.

حالا دوباره زندگی در این خانه جاری شده، هیاهو در میان دیوارهایش می‌پیچد و لبخند مثل پیچک از پنجره‌هایش بالا می‌رود. سینه‌ی این خانه مخزن اسرار است و حالا می‌خواهد خود راوی داستان‌های دیگری باشد؛ زنده و سرزنده، پویا و رونده.